ben ama en çok ben sanki değirmenlere karşı savaşmış,
ben ama en çok ben sanki herkesin egosunun yumruğunu yemiş,
ben ama en çok ben aslen kendi yalanlarına kendini kaptırmış...

o kadar bela hasıl ki başıma, kendi derdine derman aramaya sıra gelmez...

gelemez...

dur bi düşün, olanı biteni, dünyayı, kendi çapına git, etrafında olan biteni...

sıyrılamazsın işte...

kendi romantik derdine düşmek istediğin gecede dahi alkol sana "özgürlüğün" der...

ve sen cevap veremediğin anda kendinden sıyrılırsın...

"welcome to my world ceylan"

sosyal medyanın değiştirdiği ahlak anlayışından mı başlamak istersin yoksa çoktan seçmeli sistemin sana dahi seçenek sunamadığı cumhurbaşkanlığı seçiminden mi??

pembe hap mı mavi mi???

Jülide Özçelik dinlenilen bir gecede rakı eşlik ediyorsa sana, TRT'deki Gezi Yıldönümü programını seyretmemelisin aslında... Hele ki attığın tüm o iş maillerinden sonra...

Şairin dediği gibi ya dışında olmalısın çemberin ya da içinde belki de...

Netlikler yerine fluya kaçan alanları tercih ediyorsan hayatında henüz, yaşlanmamışsın demektir.

Diktaların, fanatizmin yok demektir...

Ki onlardan birini seçsen bir gün kazanmış hissedebilirsin kendini...

Oysa ki sen hep "e tamam ama" ya da genelde gördüğün kadarıyla "offf, bu da mı gol değil..." demeler arafındasın...

Hayatta "taraftar" olmadan "araftar" olarak da yaşanabilir demek ki, bunu kanıtlamak deve boyunun borcu ...

Çemberin içinde ya da dışında olmayı reddediyorsan, teğet geçeceksin arkadaşım bu hayata... Ve  kabulleneceksin bunu "pi"ye "pi"ye...
Öyle hemen hak edilmiyor kolayca "çap" olabilmek...